#به-قلم-خودم
وجود توست که امید رازنده نگه داشته است، دلها هنوز هم به امید آمدن توانتظار می کشد، ای ماه شب های روشن…
توتنهاترین یار هستی ،که عاشقان بسیار داری وآرزوی دیدارت رانیکان وپاکان به دل دارند، دعای توست که سقف آسمان زندگی رابر سر زمینیان سایه بان کرده،نگاه توست که امید زندگانی را در دل زمینیان،جاودانه کرده است،ای نور امید،ماه سپید، آفتاب توحید ،ستاره ی وحید،ای یار فرید، مهربان تک وتنها…بیاکه بی تو تمام انس وجن،بی پناهند!!
تنهایی تو خدایی است،دیدارت رهایی است. در انتظار توبودن زیباست،اگر دل داده باشیم وقدم در راه گذاشته باشیم! آمدن تو حادثه ی زندگی است ،چرخش زمین،گردش روزگار،زمستان وبهار،کوچ پرندگان،هر زیبایی نشان از تو دارد، وانگشت اشاره ای است به راه تو،به سمت روی ماه تو! تنهای ماه،در آسمان شب ،میان ستارگان،تنهایی توست ! چشم های دلسپرده های تو، هنوز هم از روی ماه تو منور می شوند…ای ماه پشت ابر،این آسمان بی تو راه گم کرده های بسیار دارد! ای نور کهکشان….
کی می رسد دیدار؟؟؟
